HomePost ItΣωματείο Μισθωτών Τεχνικών-Παράρτημα Ηρακλείου: Τέσσερα ψηφίσματα για κρίσιμα ζητήματα

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών-Παράρτημα Ηρακλείου: Τέσσερα ψηφίσματα για κρίσιμα ζητήματα

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Ακολουθούν τα εξής ψηφίσματα:

1.Ψήφισμα σχετικά με την εισαγγελική πρόταση στην υπόθεση βιασμού της 12χρονης στον Κολωνό

2.Ψήφισμα στήριξης στους διωκόμενους από την κινητοποίηση της 17 Νοέμβρη 2020 στα Σεπόλια

3.Ψήφισμα αλληλεγγύης στους αγώνες των εργαζομένων στα τηλεφωνικά κέντρα

4.Ψήφισμα για τη βιομηχανία διώξεων εκπαιδευτικών που μάχονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των δημόσιων σχολείων

5.Ψήφισμα ενάντια στην καταστολή και τις συλλήψεις φοιτητών στο ΑΠΘ

Δικαιοσύνη για τη 12χρονη επιζήσασα βιασμού από τον Κολωνό

Δυναμώνουμε την πάλη ενάντια στην κοινωνία της εκμετάλλευσης που γεννά και τρέφει τους δράστες-τέρατα

Το Παράρτημα Ηρακλείου του Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καταδικάζει και καταγγέλλει την απαράδεκτη και εξωφρενική πρόταση της εισαγγελέα της έδρας, Μαρίας-Ελένης Νικολού, στην υπόθεση της 12χρονης στον Κολωνό που πρότεινε την απαλλαγή του Ηλία Μίχου για τα κακουργήματα του βιασμού και της μαστροπείας.

Μας γεμίζει οργή και αγανάκτηση η εισαγγελική πρόταση που από τη μία αθωώνει και υποθάλπει τους δράστες–τέρατα βιαστές και μαστροπούς και από την άλλη επί της ουσίας ισχυρίζεται ότι ένα ανήλικο 12χρονο κορίτσι εκδιδόταν με τη θέλησή του.

Η προκλητική πρόταση της εισαγγελέα στοχοποιεί την ανήλικη, ξεπλένει τους βιαστές και τους παιδεραστές, όπως και την εγκληματική τους δράση, ενώ εκπέμπει μήνυμα σιωπής για τα ανήλικα θύματα των βιασμών και της κακοποίησης. Η πρόταση αυτή είναι ντροπιαστική και προσβάλλει όλες τις γυναίκες του μόχθου.

Αποδεικνύεται για μία ακόμα φορά ότι από μόνη της η συμμετοχή γυναικών είτε στη σύνθεση ενός δικαστηρίου είτε ενός κρατικού οργάνου δεν αποτελεί τεκμήριο “προοδευτικότητας”, όπως προβάλλουν Ευρωπαϊκή Ένωση και κυβερνήσεις.

Δεν θα δεχτούμε να περάσει η προσπάθεια νομιμοποίησης της σήψης της κοινωνίας της εκμετάλλευσης και βίας, που έχει στο DNA της την απάνθρωπη και αρρωστημένη λογική «όλα πουλιούνται και όλα αγοράζονται», ακόμα και το ανθρώπινο σώμα. Πρόκειται για το βούρκο μιας πολιτικής που τρέφει τους δράστες – «τέρατα» που αφήνει ανυπεράσπιστα τα παιδιά με παντελή έλλειψη φροντίδας και πρόνοιας με ευθύνη του κράτους, ενώ την ίδια στιγμή ρίχνει νερό στο μύλο της βίας των εκμεταλλευτών μας.

Καταγγέλλουμε την πρωτοφανή προσπάθεια έμμεσης ή άμεσης απόδοσης της ευθύνης για την κακοποίηση στα ίδια τα θύματα, και μάλιστα στα ανήλικα παιδιά. Καταγγέλλουμε τη συστημική και θεσμική ανεπάρκεια της κρατικής διαχείρισης που εμπεδώνει τη σιωπή και προκαλεί τον διαρκή επανατραυματισμό των παιδιών και των οικογενειών τους. Δεν συμβιβαζόμαστε με την απόλυτη απουσία δομών υποστήριξης των θυμάτων και τη διάλυση της κοινωνικής προστασίας. Αρνούμαστε να υποκύψουμε στα κοινωνικά και ταξικά στερεότυπα που αντιμετωπίζουν τους πιο φτωχούς και εκμεταλλευόμενους ως «παραβατικά στοιχεία» που φέρουν ή διαμοιράζονται την ευθύνη όσων τους συμβαίνουν, ακόμα κι αν είναι ανήλικα παιδιά. Η πρόταση της Εισαγγελέως δεν αθωώνει απλά τον Μίχο και ξεπλένει τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους παιδοβιαστές αλλά καταδικάζει σε ισόβια απομόνωση και αδιέξοδο τη 12χρονη επιζώσα και κάθε άλλο θύμα, παιδί ή γυναίκα, επειδή τόλμησε και έσπασε τον κύκλο της σιωπής. Το ίδιο βέβαια επιφυλλάσσει η δικαιοσύνη και για τη μητέρα της που τόλμησε να σπάσει την ομερτά και τον κύκλο της καταπίεσης του παιδιού της.

Απαιτούμε την παραδειγματική τιμωρία του βιαστή και μαστροπού Μίχου και όλων των υπόλοιπων δραστών από τη δικαιοσύνη!

Καμία ανοχή στα κυκλώματα παιδοβιασμών και τράφικινγκ!

Αλληλεγγύη και δικαίωση μέχρι τέλους στη 12χρονη επιζώσα, τα αδέρφια της και την οικογένειά της!

Κάτω τα χέρια από τα παιδιά!

Συνάδελφε/ συναδέλφισσα απέναντι στη δυσωδία, η μόνη ανάσα βρίσκεται στην συλλογική δράση μέσα από το σωματείο μας, στην αγωνιστική διεκδίκηση και αλληλεγγύη, υψώνοντας «ασπίδα προστασίας», για να μπορεί κάθε παιδί, κάθε γυναίκα, να ζει μια ζωή αξιοπρεπή, απαλλαγμένη από κάθε μορφής βία εκμετάλλευση και καταπίεση.

 

 

Ψήφισμα αλληλεγγύης στους αγώνες των εργαζομένων στα τηλεφωνικά κέντρα

Οι εργαζόμενοι στα τηλεφωνικά κέντρα δίνουν τον τελευταίο καιρό ένα συγκλονιστικό απεργιακό αγώνα, διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς, καλύτερες συνθήκες εργασίας, με κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, υπογραφή ΣΣΕ και ειδικότερα κατάργηση του καθεστώτος βίζας ειδικού σκοπού που ισχύει για όσες/όσους προέρχονται από χώρες εκτός ΕΕ και τους/τις καθιστά σύγχρονους δουλοπάροικους στις εταιρείες που εργάζονται.

Ειδικά το τελευταίο, είναι ένα ακόμα όπλο που χρησιμοποιούν οι πολυεθνικές εταιρείες –όχι μόνο στον κλάδο των Τηλεπικοινωνιών- στην προσπάθειά τους να καλύπτουν πάγιες ανάγκες για εργατικό δυναμικό, με εργαζόμενους με ελάχιστα δικαιώματα σε σχέση με τους ντόπιους. Με εργαζόμενους που ζουν υπό το βάρος της απέλασης από τη χώρα σε περίπτωση απόλυσης ή λήξης της σύμβασής τους. Έτσι η ελληνική κυβέρνηση και η Ε.Ε. αναζητά να καλύψει φτηνά τις ανάγκες της αγοράς, πουλώντας ελπίδα για καλή δουλειά στους εργαζόμενους του εξωτερικού, ενώ στην πραγματικότητα προωθεί την αντιμεταναστευτική πολιτική της, που υλοποιείται με μοναδικό γνώμονα τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, την εμφάνιση της χώρας ως ανοιχτή για πρωτοβουλίες επιχειρηματικότητας, που όμως στήνεται στις πλάτες τον εργαζόμενων μεταναστών και ντόπιων.

Μετά τις επαναλαμβανόμενες πετυχημένες απεργίες στα τηλεφωνικά κέντρα αλλά και την ίδρυση των επιχειρησιακών σωματείων στην Teleperformance και Webhelp, το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής (ΣΕΤΗΠ) βρίσκεται αντιμέτωπο με δικαστήριο, ως «μη αρμόδιο να καλέσει σε απεργία στα τηλεφωνικά κέντρα», καθώς βάση του κατάπτυστου ν. 5053/23 (ν. Γεωργιάδη) δεν έχει καταθέσει το μητρώο μελών του στο ΓΕΜΗΣΟΕ.

Καμία δίωξη σε σωματεία κι αγωνιστές για τη συνδικαλιστική τους δράση! Η εργοδοτική τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Το αίτημα για κατάργηση της βίζας ειδικού σκοπού δεν αποτελεί ένα απλό αίτημα κάποιων εργαζομένων από την εργοδοσία τους. Αποτελεί πολιτικό στόχο για το εργατικό κίνημα απέναντι στις σύγχρονες μορφές εκμετάλλευσης και διαχωρισμού τον εργαζομένων. Το εργατικό κίνημα, τα σωματεία, οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να είμαστε στο πλευρό τον απεργών από τα τηλεφωνικά κέντρα και η φωνή των δίκαιων αιτημάτων τους στην κοινωνία. Οι αγώνες των εργαζομένων, ντόπιων και μεταναστών, για σύγχρονα κοινωνικά κι εργασιακά δικαιώματα που θα αντιστοιχούν με τις δυνατότητες της εποχής μας, για καλύτερους μισθούς, μόνιμη εργασία, για δουλειά με ανθρώπινα ωράρια και καλύτερες εργασιακές συνθήκες, μας ενώνει όλους!

Στηρίζουμε τον αγώνα του ΣΕΤΗΠ και του ΣΕΤΕΠ για την κατάργηση της βίζας ειδικού σκοπού και πλήρη και μόνιμη άδεια παραμονής σε όλους/όλες τους/τις εργαζομένους/ες.

Οι αγώνες των εργαζομένων μεταναστών και ντόπιων θα κερδίσουν!

 

Καταγγέλλουμε τη νέα περικύκλωση του ΑΠΘ από τις 6 το πρωί της 16ης Μάρτη, από μεγάλο αριθμό αστυνομικών δυνάμεων, με σκοπό να χτυπήσουν και να εκκενώσουν την κατάληψη της πρυτανείας που πραγματοποιείται από Φοιτητικούς Συλλόγους, τις προσαγωγές φοιτητών, την εκδίωξη και την απαγόρευση εισόδου σε φοιτητές, εκλεγμένους συνδικαλιστές στα ΔΣ των ΦΣ και εργαζόμενους του Ιδρύματος.

Λίγες ημέρες μετά την ψήφιση του νέου νόμου για την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων που εμπορευματοποιεί ακόμα περαιτέρω την Ανώτατη Εκπαίδευση, η κυβέρνηση προχώρησε σε επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στη Σχολή Θετικών Επιστημών (ΣΘΕ) του ΑΠΘ προβαίνοντας σε αθρόες προσαγωγές 49 συνολικά φοιτητριών/τών που αργότερα μετατράπηκαν σε συλλήψεις με την κατηγορία διατάραξης λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας. Η επέμβαση των δυνάμεων καταστολής έγινε με τη σύμφωνη γνώμη των Πρυτανικών Αρχών του ΑΠΘ, ενώ οι προσαγωγές των φοιτητριών/των πραγματοποιήθηκαν χωρίς την παρουσία εισαγγελέα και σε συνθήκες πρωτόγνωρης αγριότητας με τους φοιτητές δεμένους πισθάγκωνα.

Η επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στη ΣΘΕ του ΑΠΘ υπήρξε αναίτια, απρόκλητη και μοναδικό στόχο είχε την τρομοκράτηση των φοιτητών και τη δημιουργία κλίματος καταστολής. Ο πρωθυπουργός, εμφανώς πιεσμένος από τις μεγαλειώδεις φοιτητικές κινητοποιήσεις, καταφεύγει στα γνωστά και χιλιοειπωμένα περί ανομίας και τυφλής βίας στα Πανεπιστήμια. Όμως, η πραγματική «ανομία» στα Πανεπιστήμια έχει την υπογραφή της κυβέρνησης. Ανομία είναι να πέφτουν φοιτητές του ΑΠΘ από τα παράθυρα επειδή δεν χωράνε στις αίθουσες, να έχει μειωθεί κατά 50% η χρηματοδότηση για τον εξοπλισμό των φοιτητικών εστιών που δεν καλύπτουν ούτε το 10% των φοιτητών, να υπάρχουν πτυχία που δεν κατοχυρώνουν επαγγελματικά δικαιώματα. Ανομία είναι ο ίδιος ο νόμος-έκτρωμα της κυβέρνησης για την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, που, παρακάμπτοντας το Σύνταγμα, κάνει την αδικία νόμο. Οι δε παραινέσεις του πρωθυπουργού για ενεργοποίηση των πειθαρχικών συμβουλίων του νόμου Κεραμέως και διαγραφή των συλληφθέντων φοιτητριών/των, καταδεικνύουν το στρατηγικό βάθος των κυβερνητικών σχεδιασμών για ποινικοποίηση κάθε φοιτητικής κινητοποίησης εντός των ΑΕΙ.

Οι εξελίξεις αυτές αποδεικνύουν ότι οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν ενόψει της ψήφισης του νόμου ενόχλησαν την κυβέρνηση, τις πρυτανικές αρχές και όλες τις δυνάμεις που στηρίζουν τη στρατηγική του κεφαλαίου για την Ανώτατη Εκπαίδευση. Κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης και κατασυκοφάντησης του αγώνα μας και των αιτημάτων μας θα πέσει στο κενό.

Ενώνουμε την φωνή μας με τους φοιτητές, απαιτούμε:

         Να αποσυρθούν οι κατηγορίες από τους φοιτητές!

         Όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια! Δημόσια και δωρεάν Παιδεία για όλους/ες!

 

Ψήφισμα για τη βιομηχανία διώξεων εκπαιδευτικών που μάχονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των δημόσιων σχολείων.

Η λογοκρισία, ο αυταρχισμός δε θα περάσουν!

Η κυβέρνηση και η υπουργός Παιδείας  συνεχίζουν με ένταση το κρεσέντο αυταρχισμού, καταστολής και προσπάθειας τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών και του εκπαιδευτικού κινήματος. Για δωδέκατη φορά προσέφυγαν στα δικαστήρια ώστε να βγει παράνομη η ΑΠΕΡΙΑ – ΑΠΟΧΗ από τις διαδικασίες αξιολόγησης που είχε μεγάλη συμμετοχή. Οι διαρκείς προσφυγές δείχνουν την αδυναμία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει με άλλο τρόπο τον επίμονο πολύχρονο αγώνα των εκπαιδευτικών ενάντια στην κεντρική πολιτική επιλογή της αξιολόγησης, ως μέσο μέτρησης επιδόσεων και ανταγωνιστικότητας που θα καταδικάζει τα φτωχά παιδιά, μέσο κατηγοριοποίησης και ταξικής επιλογής, εργασιακής εξουθένωσης και στέρησης της παιδαγωγικής ελευθερίας. Αν επιβληθεί, ανοίγει ο δρόμος για την πλήρη ιδιωτικοποίηση του ήδη εμπορευματοποιημένου δημόσιου σχολείου. Γι’ αυτό το Υπουργείο Παιδείας και στελέχη της εκπαίδευσης «δίνουν τα ρέστα τους» σε ένα ρεσιτάλ αυταρχισμού και τρομοκράτησης.

Σε αυτό το πλαίσιο εξαπολύεται ένα κύμα διώξεων σε βάρος συνδικαλιστών και μελών των Δ.Σ. των εκπαιδευτικών σωματείων για τη συμμετοχή τους σε προκηρυγμένες απεργίες ή για δηλώσεις τους σε ΜΜΕ και ΜΚΔ σχετικά με την πολιτική που υλοποιούν οι κυβερνητικοί υπάλληλοι -προϊστάμενοι στις ΔΙΔΕ και ΔΙΠΕ. Μόλις πριν λίγες μέρες επιβλήθηκε πρόστιμο στην ΕΛΜΕ Χανίων επειδή προκήρυξε απεργία – αποχή ενάντια στην αξιολόγηση! Στον Πειραιά ο ΔΔΕ συνεχίζει την εργολαβία των διώξεων. Για μια ακόμα φορά «ζητούνται διευκρινίσεις» από τον Γιώργο Καββαδία. Δίπλα σε αυτή έρχεται να προστεθεί η μήνυση κατά του Παντελή Βαϊνά, εκπρόσωπου στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, από τον αντιπρύτανη του ΕΚΠΑ, για τις δηλώσεις του σχετικά με τις ευθύνες της πρυτανείας του ΕΚΠΑ στην πτώση του server, κατόπιν παραγγελίας της κυβέρνησης δια μέσου της ΣΚΑΙ και της ομάδας αλήθειας. Είχε προηγηθεί η διαθεσιμότητα και η παραπομπή για απόλυση του Δημήτρη Αντωνίου, μέλος της διοίκησης της Ομοσπονδίας Διοικητικών Υπαλλήλων της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης για δηλώσεις του και η διενέργεια ΕΔΕ εναντίων μελών του ΔΣ εργαζόμενων του ΕΚΠΑ.

Οι διώξεις είναι η συνέχεια των αντιδραστικών – απεργοκτόνων νόμων των προηγούμενων κυβερνήσεων και της σημερινής θέτοντας όλο και μεγαλύτερα εμπόδια στην κήρυξη απεργίας, στη διοργάνωση συγκέντρωσης, στην πραγματοποίηση κινητοποίησης. Η άγρια επίθεση που εξαπολύεται δεν αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση. Πραγματικός στόχος είναι να παταχθεί κάθε μορφή λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης, όπου κι αν εκδηλωθεί, πριν εκδηλωθεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία για τη στόχευση των διώξεων: τρομοκράτηση, εκφοβισμός, ομηρία, φίμωση των αγωνιστικών φωνών των σωματείων που αντιστέκονται στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και του Κεφαλαίου.

Στεκόμαστε στο πλευρό των εκπαιδευτικών για να παρθούν πίσω όλες οι πολιτικές – συνδικαλιστικές διώξεις

Όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων! Να σταματήσει ΤΩΡΑ κάθε πειθαρχική δίωξη. Να σταματήσει η βιομηχανία διώξεων της ΔΔΕ Πειραιά και σε κάθε Διεύθυνση Εκπαίδευσης!

 

Ψήφισμα για τις νέες δίκες διώξεων για τη διαδήλωση στις 17/11/2020 στα Σεπόλια

 

ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΙΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 2020 ΣΤΑ ΣΕΠΟΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΙΑΙΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Την Πέμπτη 4/4/24, επαναλαμβάνεται η δίκη, µε κατηγορούμενους τους 4 από τους 5 συλληφθέντες στις 17/11/2020, στα Σεπόλια για τη συμμετοχή τους στην απαγορευμένη από την κυβέρνηση της Ν.Δ. συγκέντρωση-πορεία για το Πολυτεχνείο. Πρόκειται για τους/την τότε φοιτητές/τρια Ορέστη Καττή, Λυδία Καττή, Νικόλα Καβακλή και τον εργαζόμενο Μάκη Λιβάνη.

Τη Δευτέρα 8/4/24, έχει οριστεί δίκη, µε κατηγορούμενο τον Δημήτρη Καττή, πατέρα των δύο πρώτων κατηγορούμενων.

Σε βάρος τους φορτώθηκαν πλήθος αδικημάτων όπως: διατάραξη κοινής ειρήνης, απείθεια, πρόκληση απλής σωματικής βλάβης, εξύβριση, παραβίαση μέτρων covid, επικίνδυνη σωματική βλάβη, αντίσταση κατά της αρχής.

Και οι 5 κατηγορούμενοι είναι ενεργά μέλη του λαϊκού κινήματος και δραστηριοποιούνται στην γειτονιά των Σεπολίων. Συνελήφθησαν αφού σύρθηκαν και χτυπήθηκαν και στο τέλος κατηγορήθηκαν µε τον µισό ποινικό κώδικα. Οι κατηγορίες αποδείχτηκαν στην ακροαµατική διαδικασία της δίκης που διήρκεσε 1,5 χρόνο και πραγματοποιήθηκε για τους πρώτους 4 συλληφθέντες, ψευδείς και κατασκευασμένες από την αστυνομία.

Στις 17 Νοέμβρη του 2020, χιλιάδες διαδηλωτές, διαδήλωσαν σε όλη τη χώρα για να τιμήσουν την επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου, παρά και ενάντια στην αντιδημοκρατική απαγόρευση των συγκεντρώσεων. Σε πολλές περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν με καταστολή, πρόστιμα και αστυνομική βία.

Αλλά, ήδη σε διώξεις που έχουν εκδικαστεί για τη συμμετοχή στις απαγορευμένες κινητοποιήσεις υπάρχουν αθωωτικές αποφάσεις, όπως αυτή για τη δίκη σε βάρος του συνδικαλιστή Λάμπρου Χατζάρα που εκδικάστηκε στις 22/2/2022 για τη συμμετοχή του στην απαγορευμένη διαδήλωση στα Προπύλαια στις 17/11/2020 ή παύση δίωξης, όπως συνέβη για τους 62 που είχαν συλληφθεί για απόπειρα συμμετοχής σε απαγορευμένη συγκέντρωση στις 6 Δεκέμβρη του 2020 και κρατήθηκαν στην Πέτρου Ράλλη.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΑ ΣΕΠΟΛΙΑ

Μια από τις συγκεντρώσεις που καλέστηκαν στην Αθήνα εκείνη τη μέρα ήταν από εργατικά σωματεία, συλλογικότητες γειτονιών και πολιτικές οργανώσεις στον σταθμό Λαρίσης. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε κανονικά με ομιλίες, κάτω από παρουσία πλήθους αστυνομικών δυνάμεων. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία προς το μετρό των Σεπολίων όπου ήταν ανοικτός ο σταθμός. Όταν η πορεία έφτασε στο σταθμό και ολοκληρώθηκε και ενώ είχαν αποχωρήσει οι περισσότεροι, έφτασαν με ταχύτητα πολλά μηχανάκια της ομάδας ΔΡΑΣΗ και άρχισαν να κυνηγούν όσους κατοίκους της γειτονιάς και φίλους τους έφευγαν προς την οδό Αμφιαράου. Χωρίς να συντρέχει κανένας λόγος προπηλάκισαν και συνέλαβαν βίαια, μέσα στην πιλοτή της πολυκατοικίας του τον Ορέστη Καττή και ξυλοκόπησαν τη μητέρα του. Λίγο αργότερα όταν γείτονες και διαδηλωτές διαμαρτυρήθηκαν, συνέλαβαν την αδερφή του, Λυδία Καττή, η οποία κτυπήθηκε άγρια από τους αστυνομικούς, που την έσερναν από τα µαλιά βρίζοντάς τη μέσα στο αστυνομικό τμήμα, καθώς και τους Καβακλή Νικόλα και Μάκη Λιβάνη που συμπαραστέκονταν.

Στη διάρκεια των συλλήψεων, ο Δημήτρης Κατής (πατέρας), έπεσε θύμα ξυλοδαρμού, έξω από το Α.Τ. Κολωνού, όπου του είχαν πει αστυνομικοί ότι είχαν προσαχθεί τα παιδιά του, εμφανίζοντας συμπτώματα καρδιακού επεισοδίου. Αστυνομικοί δεν επέτρεψαν στο ασθενοφόρο να τον παραλάβει, για τουλάχιστον 10-15 λεπτά, ενώ τελικά χρειάστηκε νοσηλεία από το ίδιο βράδυ. Αντί να βρεθούν κατηγορούμενοι οι δυνάμεις καταστολής και η κυβέρνηση, βρέθηκαν τα θύματα στο εδώλιο του κατηγορούμενου.

Η δίκη των 4 τελικά ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2021 και διεξήχθη μέχρι τον Μάιο του 2022. Στην τελευταία συνεδρίαση του δικαστηρίου που θα εξέδιδε την απόφαση, ανακοινώθηκε ότι παύτηκε από το δικαστικό σώμα η πρόεδρος της δίκης! Εξαιτίας της παύσης της προέδρου ματαιώθηκε όλη η δίκη και συνέβη το πρωτοφανές, να ξεκινάει εξ αρχής νέα δίκη με άλλη σύνθεση και μετά πολλούς μήνες ταλαιπωρία.

Η εξέλιξη αυτή, πριν την τελευταία συνεδρίαση του δικαστηρίου και την έκδοση απόφασης µε την εξ ολοκλήρου ματαίωση της δίκης που έχει ήδη διεξαχθεί, δεν ήταν τυχαία. Το κατηγορητήριο είχε καταρρεύσει από τις καταθέσεις αυτοπτών µμαρτύρων, από τις αντιφάσεις των αστυνομικών, που ήταν μάρτυρες κατηγορίας και από το οπτικοακουστικό υλικό και αναμενόταν η αθωωτική απόφαση των κατηγορούμενων. Οι μάρτυρες υπεράσπισης αποκάλυψαν ότι η σκευωρία των διώξεων, μεθοδεύτηκε προκειμένου να συγκαλυφθούν οι ευθύνες για τη βία που ασκήθηκε και τις αναίτιες συλλήψεις τους.

Τρεισήμισι χρόνια μετά τα γεγονότα και 23 μήνες μετά την πρώτη δίκη ξεκινά από την αρχή η νέα δίκη των Ορέστη Καττή, Λυδίας Καττή, Νικόλα Καβακλή και του Μάκη Λιβάνη. Ενώ, καλείται και ο Δημήτρης Καττής σε χωριστή δίκη.

Η δίωξη σε βάρος των πέντε κατηγορούμενων, βάλλει ευθέως ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα, που δέχονται ισχυρό πλήγμα µε την αστυνομική πλεκτάνη που στήθηκε για να στηρίξει τον κρατικό αυταρχισμό και την καταστολή, που ασκείται από την κυβέρνηση. Στοχεύει στην τρομοκράτηση και την περιστολή των ελευθεριών.

H αθώωση των πέντε κατηγορούμενων-διωκόμενων συλληφθέντων στις 17.11.2020 στα Σεπόλια, δεν είναι µόνο λαϊκή απαίτηση όπως έδειξε το μεγάλο πανελλαδικό κίνημα αλληλεγγύης και το πλήθος ψηφισμάτων και κατά την πρώτη δίκη, αποτελεί τη μόνη δίκαιη λύση.

Απαιτούμε:

  • Την απόσυρση κάθε κατηγορίας σε βάρος όλων των διωκόμενων
  • Την αθώωση όλων από όλες τις κατηγορίες.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στου διωκόμενους.

Υπερασπιζόμαστε τις λαϊκές ελευθερίες και το δημοκρατικό δικαίωμα στη διαδήλωση.

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαφήμιση
Διαφήμιση