HomeΚΡΗΤΗ«Τα μποτάκια» του Μάριου Λεβέντη

«Τα μποτάκια» του Μάριου Λεβέντη

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Όλα θα πάνε καλά. Έχουν την υποχρέωση να πάνε καλύτερα. Πιθανόν να μην είθισται να πατάμε πόδι για το καλό μας, αλλά αρκετά μποτάκια χαλάσαμε στο κακό μας. Λιώσαμε και λιώσαμε σόλες από γινάτι, από πείσμα, από αντίδραση. Ίσως είναι κι ένας λόγος που ακούμε ακόμα ξυπόλυτοι τα παραμύθια. Με τα πόδια στριμωγμένα κι ασφαλισμένα μέσα στα σκεπάσματα, κανείς δεν μας πατά ούτε μας απατά την αθωότητα.

Προχωράμε με τα δυο πόδια σ’ ένα παπούτσι κι ύστερα φταίνε οι δρόμοι και τα έργα τα δημοτικά. Καμιά εξέλιξη δεν υπαγορεύεται, πως νοιώθουμε εμείς είναι το θέμα. Και όσες φορές κι αν πέσει στο τραπέζι το θέμα αυτό, πατώνουμε. Μάλλον επειδή μας αφορούν τ’ απολύτως επιφανειακά, στα πολύ βαθιά – στα κιόλας ρισκαρισμένα είναι που δεν πατώνεις.

Χειμερινοί κολυμβητές ή όχι, πάμε πού με τα μποτάκια; Να ψαλιδίσουμε πώς το νερό με την κακεντρέχεια των παπουτσιών; Είτε μαύρα, είτε άσπρα, είτε ενδιαμέσως γκρι, τα δύο μας πόδια στο ένα παπούτσι θα πορεύονται. Αδικία, ανισότητα, σπαζοκεφαλιά… Αν δεν σηκώσει κεφάλι η καλοσύνη, να κάνει το δικό της, θα στραβώνει το κλίμα και θα το τρώει η ιστορία μας.

Όλα θα πάνε καλά. Έχουν την υποχρέωση να πάνε καλύτερα. Πέρα από τα μαζοχιστικά βαρίδια, και τις διορθωτικές επιστολές. Αφού βουτάμε που βουτάμε στο πρόβλημα ας μπούμε ξυπόλυτοι στην λύση. Ας κάνουμε το μακροβούτι ένδοξα. Έτσι όπως γίνονται οι γνήσιες καταδύσεις. Με απόλυτη φόρα και ελευθερία.

Διαφήμιση
Διαφήμιση