HomeCity GuideΑποχαιρετώντας και τη «Σταματία, το γένος Αργυροπούλου»

Αποχαιρετώντας και τη «Σταματία, το γένος Αργυροπούλου»

Πέφτει η αυλαία στην εκπνοή του μήνα Νοεμβρίου

Διαφήμιση
Διαφήμιση

Η αγαπημένη μας «Σταματία» μας αποχαιρετά καθώς τελειώνει το φθινόπωρο. Γέλια, δάκρια, γλαφυρή αφήγηση, τσαχπινιές της σκηνής της Νικολέτας Δάφνου, υπό την καθοδήγηση και ευρηματική σκηνοθεσία σε ένα φόντο λευκό και λιτό της Σοφίας Δερμιτζάκη, συνεχόμενα sold out, ιστορικές αλήθειες και προσωπικές διαστρεβλώσεις.

Μια παράσταση που αγαπήθηκε και μας ταξίδεψε θα ρίξει την αυλαία της στην εκπνοή του μήνα Νοεμβρίου. Τρεις τελευταίες παραστάσεις, λοιπόν, 3 μοναδικές ευκαιρίες να γίνουμε συνοδοιπόροι της «Σταματίας» και να απολαύσουμε μια προσωπική ιστορία ψηφίδα συλλογικής μνήμης που όλοι αναγνωρίζουμε.

Τελευταίες παραστάσεις: Κυριακή 10, 17 και 24 Νοεμβρίου, στις 21:00 στο Θέατρο Κάτω.

Μια χαριτωμένη “Σταματία, το γένος Αργυροπούλου” και μια άχαρη σύγχυση, μας παρουσιάζει στο έργο του αυτό, ο Κώστας Σωτηρίου.

stamatia_november

Μια γυναίκα προσκολλημένη στο τρίπτυχο πατρίς – θρησκεία – οικογένεια, που διατηρεί ακέραιες τις αρχές που έλαβε από τους γονείς της, αλλά αντιμετωπίζει τους πάντες καλοπροαίρετα, αρνούμενη πεισματικά να σκεφτεί οτιδήποτε κακό.

Η ζωή τρέχει, φεύγει, μεταβάλλεται δίπλα της κι εκείνη μένει εκεί, να την κρυφοκοιτάζει πίσω από την πόρτα του σπιτιού της, γερά γαντζωμένη πάνω στον βράχο μιας τοξικής θρησκοληψίας κι ενός άγονου συντηρητισμού.

Η Σταματία είναι ένα κωμικοτραγικό σύμπλεγμα συντεθειμένο από αναγνωρίσιμα στερεότυπα της όχι και τόσο “παλιάς” Ελλάδας: μια συντηρητική, εθνικόφρων, παρθένα γεροντοκόρη που “έχει τζαζέψει απ’ το λιβάνι και την αγαμία”.

Μια φιγούρα άκρως συμπαθητική. Μια γυναίκα, που μοιάζει με μικρό παιδί, κάθε φορά, που εκμυστηρεύεται τις “αμαρτίες” των άλλων, άλλοτε με οργή κι άλλοτε με διάθεση εξομολογητική, με κύριο χαρακτηριστικό την παντελή αφέλεια και αθωότητα.

Ξεθάβει ένα ένα τα κομμάτια του παρελθόντος της, ξετυλίγοντας έτσι και την ιστορία της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας.

Ο Κώστας Σωτηρίου φλερτάρει μεν με την παρωδία, αλλά αντί για έναν επιδερμικά κωμικό τύπο μας παραδίδει έναν κανονικότατο χαρακτήρα: μια ηρωίδα γλαφυρή και παράδοξα συμπαθή μέσα στην ιστορική, πολιτική, κοινωνική και οντολογική αφασία της.

Αυτή είναι η Σταματία και συνένοχοι, συνεπιβάτες, συνυπεύθυνοι όλοι εμείς.

Διαφήμιση
Διαφήμιση